رزومه


EN
مریم رضائی‌فر

مریم رضائی‌فر

استادیار

Maryam.Rezaeifar@gmail.com

دانشکده/پردیس: دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی

گروه/دانشکده اقتصاد کشاورزی

مقطع تحصیلی: دکترای تخصصی

سال تولد: ۱۳۷۰

رزومه
EN
مریم رضائی‌فر

استادیار مریم رضائی‌فر

Maryam.Rezaeifar@gmail.com
دانشکده/پردیس: دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی - گروه/دانشکده اقتصاد کشاورزی مقطع تحصیلی: دکترای تخصصی | سال تولد: ۱۳۷۰ |

My affiliation

استادیار گروه اقتصادکشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، خوزستان، ایران.

Assistant Professor of agricultural economics-  Agricultural Engineering & Rural Development College, Agricultural Sciences and Natural Resources University of Khuzestan. Mollasani, Khuzestan, Iran.

نمایش بیشتر

سنجش ناامنی غذایی در خانوارهای ایران

نویسندگانمریم رضائی‌فر، صادق خلیلیان، حامد نجفی علمدارلو، محمدحسن وکیل‌پور
نشریهاقتصاد کشاورزی
شماره صفحات143-161
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار2025/02/19
رتبه نشریهعلمی - پژوهشی
نوع نشریهچاپی
کشور محل چاپایران

چکیده مقاله

کاهش فقر و دستیابی به امنیت غذایی از اهداف مهم توسعه پایداراست. با وجود اهمیت این مسئله، نبود امنیت غذایی در طی دو دهه گذشته، به عنوان جدی‌ترین مشکل بهداشت عمومی جهان شناخته شده‌‌است. از این رو در این پژوهش، با استفاده از اطلاعات خام طرح نمونه‌گیری هزینه و درآمد خانوار، به بررسی وضعیت ناامنی غذایی در ایران با کاربرد شاخص FGT برای سال­های 1401-1391 پرداخته شد. نتایج شاخص‌های ناامنی غذایی مربوط به دسترسی به میزان کالری و پروتئین مورد نیاز فرد نشان داد که شیوع ناامنی غذایی در خانوارهای شهری بالاتر از خانوارهای روستایی است. شیوع ناامنی غذایی از نظر دسترسی به کالری مورد نیاز بدن در سال 1391، در خانوارهای شهری و روستایی، به ترتیب 45/30 درصد و 71/23 درصد است. این اعداد برای دسترسی به میزان پروتئین مورد نیاز بدن، 58/27 درصد درخانوارهای شهری و 18/23 درصد در خانوارهای روستایی می­باشد. نتایج نشان داد درصد خانوارهایی که پروتئین را کمتر از میزان مورد نیاز روزانه دریافت می‌کنند، کمتراز خانوارهایی است که به حداقل کالری موردنیاز بدن دسترسی ندارند. در نهایت در یک دهه، ناامنی غذایی در دسترسی به کالری مورد نیاز بدن در خانوارهای شهری و روستایی ایران به 06/48 درصد و 35/44 درصد افزایش یافته است. همچنین ناامنی غذایی در دسترسی به پروتئین مورد نیاز بدن نیز در خانوارهای شهری و روستایی به 38/42 درصد و 68/40 درصد افزایش یافته است. باتوجه به نتایج مطالعه حاضر، پیشنهاد می‌شود شناسایی و حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر در برابر ناامنی غذایی، سیاستگذاری برای حفظ وضعیت اقتصادی و امنیت غذایی از قبیل تثبیت قیمت موادغذایی، جهت‌گیری یارانه‌ها در راستای حمایت از مصرف موادغذایی و تعدیل آثار منفی سو‌ء‌تغذیه، نظارت بر ناامنی غذایی خانوارها در مناطق شهری و روستایی و در نهایت رفرم­های ساختاری عمدتا با هدفگذاری رشد اقتصادی و اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.

لینک ثابت مقاله